Ένα πολύ ωραίο κείμενο του Καστοριάδη, όπου εξετάζει την πολυσημία των λέξεων στην αρχαία ελληνική ποίηση και τη συγκρίνει με τις λύσεις που προσέφυγαν οι ποιητές στις νεότερες ευρωπαϊκές γλώσσες, “…προκειμένου να δημιουργήσουν μια συγκρίσιμη εκφραστική ένταση”.
Το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό Νέα Εστία, τ. 1722, σε μετάφραση του Κ. Σπαντιδάκη. Προσοχή, υπάρχει και δεύτερο μέρος. Όσοι έχετε χρόνο και διάθεση, περιηγηθείτε στον Μικρό Απόπλου. Ο Άγγελος Περδικούρης κάνει καλή και ευσυνείδητη δουλειά.
