Ωγκύστ Ροντέν, Το φιλί
Γκούσταβ Κλιμτ, Το φιλί
Σινεμά ο Παράδεισος
Αφιερωμένο στην Αδερφούλα μου.
ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ
-
Πρόσφατα σχόλια
nina στο Candy Candy ΔΙΟΝΥΣΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙ… στο Contact Νεφεληγερέτης στο Το χειρότερο βιβλίο που (δεν) … al3xandr0s στο «Το δημοσιονομικό μας πρόβλημα… al3xandr0s στο «Το δημοσιονομικό μας πρόβλημα…
2 απαντήσεις μέχρι τώρα ↓
sister // Ιουλίου 6, 2007 στο 3:37 μμ |
Απίθανε Απρόβλεπτε Αδερφούλι μου,
θα διαλέξω φιλί… σίγουρα Ροντέν, passionate, ντροπαλό και διακριτικό με τρόπο που σε κάνει να θέλεις να σκύψεις το κεφάλι και να χαμογελάσεις με την ευτυχία που αποπνέει και με εσωτερική κίνηση που ξεπερνάει υλικά και διαστάσεις. Ναι αυτό μου ταιριάζει.. Ξέρεις μπορεί να ακούγεται χαζό αλλά θυμήθηκα τότε που είχαμε δει το Σινεμά ο Παράδεισος. Θυμάσαι? Πιτσιρίκια είμαστε. Σε ευχαριστώ πολύ. Χαρίζεις φως και χαμόγελα από όπου κι αν βρίσκεσαι. Σε φιλώ,
Αδερφούλα.
ion // Ιουλίου 8, 2007 στο 8:10 πμ |
ένας άθρωπος να μαζέυει για σένα όλα τα φιλιά που υπήρξαν.
μαγική σκηνή..