Θεωρίες Συνωμοσίας

Μεταφράζω από τη wikipedia: Μία θεωρία συνωμοσίας επιχειρεί να αποδώσει τη βασική αιτία ενός γεγονότος ή μιας αλυσίδας γεγονότων (συνήθως πολιτκών, κοινωνικών ή ιστορικών γεγονότων), ή την απόκρυψη τέτοιων αιτιών από τη κοινή γνώμη/ δημόσια πληροφόρηση σε μία κρυφή, και συνήθως απατηλή συνωμοσία από μία συγκεκαλυμμένη συμμαχία ανθρώπων ή οργανισμών που διαθέτουν δύναμη ή επιρροή – A conspiracy theory attempts to attribute the ultimate cause of an event or chain of events (usually political, social, or historical events), or the concealment of such causes from public knowledge, to a secret, and often deceptive plot by a covert alliance of powerful or influential people or organizations.

Άτιτλο

Δε βρίσκομαι Ελλάδα. Τις φωτιές τις παρακολούθησα από το δίκτυο. Σήμερα χρειάστηκε να πάρω ταξί. Ο οδηγός είχε κάπου αφημένη μία εφημερίδα. Πάνω πάνω είχε μία φωτογραφία από τις πυρκαγιές. “Σώστε μας. Καιγόμαστε”. Δεν άντεξα.

Αρχίζει το ματς…

Sarah Kane IV – References

Στην τελευταία ανάρτηση του αφιερώματος θα συνοψίσω τις πηγές που χρησιμοποίησα, ως ένα μικρό βοήθημα για όσους επιθυμούν να ψάξουν κάποια πράγματα περαιτέρω. Στηρίχθηκα κυρίως σε δύο βιβλία. Το πρώτο είναι το ‘Σάρα Κέην, 4.48 Ψύχωση‘, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΟΑΝ. Περιέχει το ομώνυμο θεατρικό έργο της Σάρα Κέην, σε μετάφραση της Ρούλας Πατεράκη και του Αντώνη Γαλέου, καθώς και μια σειρά άρθρα από θεατρολόγους και ψυχολόγους, κριτικές από κριτικούς και θεατές και τέλος το απόσπασμα από το σενάριο του Skin που περιέλαβα στην προηγούμενη ανάρτηση.

Sarah Kane III

To 1995 η Kane έγραψε το σενάριο για τη μικρού μήκους ταινία Skin/ Δέρμα. Η ταινία, σε σκηνοθεσία Vincent O’ Connell, πρωτοπαρουσιάστηκε στον Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λονδίνου, τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου, ενώ η πρώτη τηλεοπτική προβολή πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 1997 από το Channel 4. Πρόκειται για την ιστορία του Μπίλυ, ενός νεαρού skinhead, ο οποίος στην αρχή επιτίθεται μαζί με άλλους ομοϊδεάτες του σε έναν γάμο μαύρων, έπειτα ερωτεύεται τη Μάρσια, μια μαύρη γειτόνισσα, της οποίας το σπίτι είναι ορατό από το δωμάτιό του, η οποία, αφού χαράσσει το όνομά της στην πλάτη του, τον απορρίπτει.

Sarah Kane II

H Sarah Kane είναι η πιο χαρακτηριστική εκπρόσωπος μια γενιάς Βρετανών θεατρικών συγγραφέων που έκαναν την εμφάνιση τους τη δεκαετία του ‘90, με έργα που στόχο είχαν να δείξουν επί σκηνής την πραγματικότητα ωμή. Το κίνημα αυτό ονομάστηκε ‘στα-μούτρα-σας θέατρο’, “in-yer-face thatre” (επισκεφτείτε την προηγούμενη ιστοσελίδα και περιηγηθείτε στο site, θα βρείτε ικανοποιητικές πληροφορίες για τον θεατρικό λόγο του “τρίβω-στα-μούτρα-σας-τον-κωλοκόσμο-που-μου-κληρονομήσατε”, και πολλές αφορμές για να επεκτείνετε την αναζήτησή σας).

Sarah Kane I

Το έργο της Sarah Kane (1971 – 1999) το γνώρισα το καλοκαίρι του 20ο1. Βρισκόμουν στην Αθήνα και είχα ακούσει για την παράσταση “Καθαροί πια” που ανέβαζε εκείνη την περίοδο ο Λ. Βογιατζής. Μέσω μιας φίλης κατάφερα να βρω εισιτήριο. Έμεινα άφωνος από τη δύναμη και την ωμότητα της γραφής της. Παρακάτω αντιγράφω μερικά λόγια της από το πρόγραμμα εκείνης της παράστασης:

Benedetto Marcello: Θέατρο Εποχών Μοντέρνων

Προς τους αοιδούς.

“Ο μοντέρνος αοιδός ούτε θα έχει μελετήσει σολφέζ αλλά ούτε και πρέπει να ασχοληθεί ποτέ του με την εν λόγω μελέτη, γιατί διατρέχει σοβαρότατο κίνδυνο να τοποθετηθεί σωστά η φωνή του, να αρχίσει να τραγουδάει όπως πρέπει, με τον σωστό ρυθμό, μέτρο και άλλα πολλά, που είναι τελείως αντίθετα με τις μοντέρνες αντιλήψεις.

Δεν είναι καθόλου απαραίτητο να γνωρίζει γραφή και ανάγνωση, ούτε να προφέρει σωστά φωνήεντα και σύμφωνα, απλά ή διπλά, ούτε και να κατανοεί το νόημα όσων λέγονται και άλλα τέτοια περιττά. Αντιθέτως, θα πρέπει να συγχέει τις λέξεις, τα γράμματα, τις συλλαβές κλπ προκειμένου να δώσει δείγματα καλού γούστου όταν επιδίδεται σε τρίλιες, αποτζιατούρες, καντέντσες και άλλα σχετικά…

Θα απαιτεί πάντα τον πρώτο ρόλο και θα ζητά από τον θεατρώνη να του καταβάλει ένα τρίτο επιπλέον επί της συμφωνημένης αμοιβής, καθότι η μεγάλη φήμη πληρώνεται.