Σχόλια στο Μουσική του Κόσμου και του Κοσμάκη http://wonderfullyunpredictable.wordpress.com/2008/04/16/rempetiko/ Einfach was mir beeindruckt Mon, 24 Aug 2009 15:19:16 +0000 http://wordpress.com/ hourly 1 Από: al3xandr0s http://wonderfullyunpredictable.wordpress.com/2008/04/16/rempetiko/#comment-267 al3xandr0s Fri, 16 May 2008 18:50:12 +0000 http://wonderfullyunpredictable.wordpress.com/?p=119#comment-267 Επειδή για μεγάλο μέρος αυτών των συμπλεγμάτων με το ρεμπέτικο πιστεύω ότι ευθύνεται η αριστερή διανόηση, δείτε κι αυτό το πολύ ωραίο κείμενο για την Eurovision και την ελληνική αριστερά: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_1_16/05/2008_270095 Επειδή για μεγάλο μέρος αυτών των συμπλεγμάτων με το ρεμπέτικο πιστεύω ότι ευθύνεται η αριστερή διανόηση, δείτε κι αυτό το πολύ ωραίο κείμενο για την Eurovision και την ελληνική αριστερά:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_1_16/05/2008_270095

]]> Από: wonderfully.unpredictable http://wonderfullyunpredictable.wordpress.com/2008/04/16/rempetiko/#comment-264 wonderfully.unpredictable Wed, 23 Apr 2008 16:22:58 +0000 http://wonderfullyunpredictable.wordpress.com/?p=119#comment-264 Τελικά νομίζω η καλύτερη αντάμοιβη από ένα ποστ είναι να ακολουθήσει μία ωραία συζήτηση. Σας ευχαριστώ πολύ. Υ/Α Τελικά νομίζω η καλύτερη αντάμοιβη από ένα ποστ είναι να ακολουθήσει μία ωραία συζήτηση. Σας ευχαριστώ πολύ.

Υ/Α

]]> Από: al3xandr0s http://wonderfullyunpredictable.wordpress.com/2008/04/16/rempetiko/#comment-263 al3xandr0s Wed, 23 Apr 2008 14:52:28 +0000 http://wonderfullyunpredictable.wordpress.com/?p=119#comment-263 Φοβάμαι ότι ξαναλέω τα ίδια: Κάποιες μουσικές όπως το ρεμπέτικο, η τζαζ γεννιούνται μέσα σε κάποιες κοινωνικές τάξεις τις οποίες και εκφράζουν. Και ενώ αρχικά μπορεί να τις ακούνε μόνο οι άνθρωποι της συγκεκριμένης κοινωνικής ομάδας με την πάροδο του χρόνου αν έχουν αξία αυτή θα φανεί (ο χρόνος θα φιλτράρει και τη σαβούρα) και η μουσική αυτή θα αρχίσει να αγαπιέται κι από άλλους. Αυτό είναι ωραίο, δεν είναι κακό, αλίμονο αν συνέβαινε το αντίθετο (φαντάζεστε να έπρεπε να ακούγανε τζαζ μόνο οι μαύροι, εγώ θα ήμουν πολύ δυστυχής). Ούτε το ότι εξαπλώνεται και την ακούνε περισσότεροι άνθρωποι σημαίνει ότι χάνεται η "αυθεντικότητα" της μουσικής. Μουσική πάνω από όλα είναι ο ήχος, αυτός και μόνον αυτός έχει σημασία να είναι "αυθεντικός". Το αν υπάρχουν λογάκια που λένε δεν ξέρω τι ή αν για κάποιους μπορεί να υπάρχουν συμβολισμοί ή τι άλλο και αν αυτά ταιριάζουν να τα ακούει ένας "άπλυτος" ή ένας "σιδερωμένος" μου είναι αδιάφορο, είναι όπως έλεγε μεταξύ σοβαρού και αστείου ένας δάσκαλος του Y/A και δικός μου "ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο". Άλλα πιθανόν να καταλαβαίνει η γηραιά κυρία που αναστενάζει με νόημα όταν ακούει Σοπέν και άλλα εγώ που δεν αναστενάζω. Αυτό που έχει σημασία είναι ο ήχος και η μουσική έκφραση να είναι όπως πρέπει. Το τι έχει ο καθένας στο μυαλό του και στην ψυχή του όταν ακούει είναι δική του υπόθεση. Μου αρέσει η δημοτική μουσική, γι' αυτό και δεν μπορώ να την ακούσω παραμορφωμένη όπως βγαίνει από τα ηχεία σε γλέντια στους γάμους. Τα ηχεία και η ενίσχυση την καταστρέφουν, κάνουν ευτελές και ψεύτικο κάτι που δεν είναι. Επίσης μου είναι αδιάφορο το πως έζησε ο ένας κι άλλος τη ζωή του, αν ήταν ηθικό στοιχείο, καλός άνθρωπος κτλ Με ενδιαφέρει το αν με συγκινεί αυτό που άφησε. Αν με συγκινεί πολύ, ίσως καθίσω να ασχοληθώ και με τη ζωή του, όχι για να κρίνω, ούτε για να επαινέσω, αλλά για να προσπαθήσω να καταλάβω καλύτερα. Και αν πραγματικά αγαπώ και πονάω αυτό που μου παραδόθηκε θα μιλήσω με ειλικρίνεια και για τις συνθήκες μέσα στις οποίες αυτό γεννήθηκε. Αυτά εξάλλου λέει πολύ ωραία ο Y/A στο κείμενό του. Φοβάμαι ότι ξαναλέω τα ίδια:
Κάποιες μουσικές όπως το ρεμπέτικο, η τζαζ γεννιούνται μέσα σε κάποιες κοινωνικές τάξεις τις οποίες και εκφράζουν. Και ενώ αρχικά μπορεί να τις ακούνε μόνο οι άνθρωποι της συγκεκριμένης κοινωνικής ομάδας με την πάροδο του χρόνου αν έχουν αξία αυτή θα φανεί (ο χρόνος θα φιλτράρει και τη σαβούρα) και η μουσική αυτή θα αρχίσει να αγαπιέται κι από άλλους. Αυτό είναι ωραίο, δεν είναι κακό, αλίμονο αν συνέβαινε το αντίθετο (φαντάζεστε να έπρεπε να ακούγανε τζαζ μόνο οι μαύροι, εγώ θα ήμουν πολύ δυστυχής). Ούτε το ότι εξαπλώνεται και την ακούνε περισσότεροι άνθρωποι σημαίνει ότι χάνεται η “αυθεντικότητα” της μουσικής. Μουσική πάνω από όλα είναι ο ήχος, αυτός και μόνον αυτός έχει σημασία να είναι “αυθεντικός”. Το αν υπάρχουν λογάκια που λένε δεν ξέρω τι ή αν για κάποιους μπορεί να υπάρχουν συμβολισμοί ή τι άλλο και αν αυτά ταιριάζουν να τα ακούει ένας “άπλυτος” ή ένας “σιδερωμένος” μου είναι αδιάφορο, είναι όπως έλεγε μεταξύ σοβαρού και αστείου ένας δάσκαλος του Y/A και δικός μου “ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο”. Άλλα πιθανόν να καταλαβαίνει η γηραιά κυρία που αναστενάζει με νόημα όταν ακούει Σοπέν και άλλα εγώ που δεν αναστενάζω. Αυτό που έχει σημασία είναι ο ήχος και η μουσική έκφραση να είναι όπως πρέπει. Το τι έχει ο καθένας στο μυαλό του και στην ψυχή του όταν ακούει είναι δική του υπόθεση. Μου αρέσει η δημοτική μουσική, γι’ αυτό και δεν μπορώ να την ακούσω παραμορφωμένη όπως βγαίνει από τα ηχεία σε γλέντια στους γάμους. Τα ηχεία και η ενίσχυση την καταστρέφουν, κάνουν ευτελές και ψεύτικο κάτι που δεν είναι. Επίσης μου είναι αδιάφορο το πως έζησε ο ένας κι άλλος τη ζωή του, αν ήταν ηθικό στοιχείο, καλός άνθρωπος κτλ Με ενδιαφέρει το αν με συγκινεί αυτό που άφησε. Αν με συγκινεί πολύ, ίσως καθίσω να ασχοληθώ και με τη ζωή του, όχι για να κρίνω, ούτε για να επαινέσω, αλλά για να προσπαθήσω να καταλάβω καλύτερα. Και αν πραγματικά αγαπώ και πονάω αυτό που μου παραδόθηκε θα μιλήσω με ειλικρίνεια και για τις συνθήκες μέσα στις οποίες αυτό γεννήθηκε. Αυτά εξάλλου λέει πολύ ωραία ο Y/A στο κείμενό του.

]]> Από: sister http://wonderfullyunpredictable.wordpress.com/2008/04/16/rempetiko/#comment-262 sister Wed, 23 Apr 2008 09:57:48 +0000 http://wonderfullyunpredictable.wordpress.com/?p=119#comment-262 Καλημέρα και συγγνώμη για τη καθυστερημένη απάντηση. Μου αρέσει και μένα πολύ η ματιά σας πάνω στο θέμα. Θα ήθελα να επεξηγήσω κάτι πάνω στο σχόλιο μου και έτσι να απαντήσω στον Αλέξανδρο. Με το σχόλιο μου επιχείρησα να θέσω το ζήτημα κατά κάποιο τρόπο ταξικά. Η ρεμπέτικη μουσική παρουσιαζόμενη στο μέγαρο παρουσιάζεται αλλοτριωμένη σε ένα περιβάλλον που δεν τη γέννησε (όπως πολύ ωραία λες) και μετατρέπεται σε μουσειακό είδος. Βγαίνει από τους τεκέδες και πάει στο μέγαρο, όπου τα εν λόγω άτομα θα ευθυμήσουν καθισμένα σε παράταξη, χωρίς σιγοψιθυρίσματα, χωρίς χορούς, χωρίς ένα τσιγάρο για αυτή τη γ--- συννεφιασμένη κυριακή. Αν οι κυρίες με τις σκοτωμένες αλεπούδες :) καταλαβαίνουν κάτι απο κλασική μουσική, δεν ξέρω τί καταλαβαίνουν απο ρεμπέτικο, αλλά τί σημασία έχει αφού έτσι ψυχαγωγείται ο κοινωνικός τους κύκλος. Αναφέρθηκα στην αμφίεση ως ένα σύμβολο κοινωνικών χαρακτηριστικών και ό,τι αυτό μπορεί να συνοψίζει. Επιτρέψτε μου ένα παράδειγμα. Πριν από μερικά χρόνια, κάποιοι μόδιστροι (απλησίαστοι οικονομικά από εμένα και τους ομοίους μου..) διακόσμησαν τα μπλουζάκια της κολεξιόν τους με το άναρχικό σύμβολο Α. Ως αποτέλεσμα, η Θεσσαλονίκη γέμισε με κοριτσάκια που φορούσαν παρόμοια μπλουζάκια σε φθηνότερες απομιμήσεις φυσικά. Πραγματικά, ανατρίχιαζα με την αλλοίωση του συμβόλου και το άδεισμα του νοήματός του μέσω της ενσωμάτωσής του. Το παράδειγμα μπορεί να είναι μικρό, αλλά σε μία απόπειρα γενίκευσης, νομίζω ότι αποτελεί πάγια τεχνική και μάλιστα πολύ επιτυχημένη, η τεχνική της εξουδετέρωσης μέσω της αποδοχής. Για να το συνδέσω με τη συζήτησή μας, θεωρώ μάλλον επιβεβαίωση της αλλοίωσης της ρεμπέτικης μουσικής την παρουσίασή της στο μέγαρο και εξ ου και τα κόμπλεξ των καλλιτεχνών τύπου Νταλάρα, που επιδιώκουν τη καταξίωση μέσω της ενσωμάτωσής τους και την αποδοχή. Καλημέρα και συγγνώμη για τη καθυστερημένη απάντηση. Μου αρέσει και μένα πολύ η ματιά σας πάνω στο θέμα. Θα ήθελα να επεξηγήσω κάτι πάνω στο σχόλιο μου και έτσι να απαντήσω στον Αλέξανδρο.

Με το σχόλιο μου επιχείρησα να θέσω το ζήτημα κατά κάποιο τρόπο ταξικά. Η ρεμπέτικη μουσική παρουσιαζόμενη στο μέγαρο παρουσιάζεται αλλοτριωμένη σε ένα περιβάλλον που δεν τη γέννησε (όπως πολύ ωραία λες) και μετατρέπεται σε μουσειακό είδος. Βγαίνει από τους τεκέδες και πάει στο μέγαρο, όπου τα εν λόγω άτομα θα ευθυμήσουν καθισμένα σε παράταξη, χωρίς σιγοψιθυρίσματα, χωρίς χορούς, χωρίς ένα τσιγάρο για αυτή τη γ— συννεφιασμένη κυριακή. Αν οι κυρίες με τις σκοτωμένες αλεπούδες :) καταλαβαίνουν κάτι απο κλασική μουσική, δεν ξέρω τί καταλαβαίνουν απο ρεμπέτικο, αλλά τί σημασία έχει αφού έτσι ψυχαγωγείται ο κοινωνικός τους κύκλος.

Αναφέρθηκα στην αμφίεση ως ένα σύμβολο κοινωνικών χαρακτηριστικών και ό,τι αυτό μπορεί να συνοψίζει. Επιτρέψτε μου ένα παράδειγμα. Πριν από μερικά χρόνια, κάποιοι μόδιστροι (απλησίαστοι οικονομικά από εμένα και τους ομοίους μου..) διακόσμησαν τα μπλουζάκια της κολεξιόν τους με το άναρχικό σύμβολο Α. Ως αποτέλεσμα, η Θεσσαλονίκη γέμισε με κοριτσάκια που φορούσαν παρόμοια μπλουζάκια σε φθηνότερες απομιμήσεις φυσικά. Πραγματικά, ανατρίχιαζα με την αλλοίωση του συμβόλου και το άδεισμα του νοήματός του μέσω της ενσωμάτωσής του. Το παράδειγμα μπορεί να είναι μικρό, αλλά σε μία απόπειρα γενίκευσης, νομίζω ότι αποτελεί πάγια τεχνική και μάλιστα πολύ επιτυχημένη, η τεχνική της εξουδετέρωσης μέσω της αποδοχής. Για να το συνδέσω με τη συζήτησή μας, θεωρώ μάλλον επιβεβαίωση της αλλοίωσης της ρεμπέτικης μουσικής την παρουσίασή της στο μέγαρο και εξ ου και τα κόμπλεξ των καλλιτεχνών τύπου Νταλάρα, που επιδιώκουν τη καταξίωση μέσω της ενσωμάτωσής τους και την αποδοχή.

]]> Από: al3xandr0s http://wonderfullyunpredictable.wordpress.com/2008/04/16/rempetiko/#comment-261 al3xandr0s Mon, 21 Apr 2008 18:39:36 +0000 http://wonderfullyunpredictable.wordpress.com/?p=119#comment-261 Συμπληρώνω και ανακεφαλαιώνω τα παραπάνω: Κάθε μουσική λοιπόν έχει το φυσικό της χώρο. Τί σημαίνει αυτό; Κατ' αρχήν δε σημαίνει ότι επειδή μια αίθουσα συναυλιών κλασσικής μουσικής είναι πιο επιβλητική (ως κτίριο) από ένα jazz club ότι η κλασσική μουσική είναι ανώτερη. Ισχύει πάντοτε η φράση του Χατζηδάκη που αναφέρει το post. Αυτό που έχει σημασία είναι το τι μας συγκινεί. Μας συγκινεί ο Beethoven; μπράβο. Μας συγκινεί ο Ξενάκης; και πάλι μπράβο. Ο Τσιτσάνης; παρομοίως. Η χορευτική ηλεκτρονική μουσική; Εξαιρετικά! κτλ κτλ Το να παρουσιάζονται όμως κλαρίνα και νταούλια σε αίθουσα συμφωνικής μουσικής, δείχνει άγνοια και έλλειψη σεβασμού για το αντικείμενο που παρουσιάζεται (και όχι για το δήθεν κύρος της αίθουσας), αφού παρουσιάζεται αλλοιωμένα και αλλοτριωμένα σε περιβάλλον που δεν έχει σχέση με ότι γέννησε αυτή τη μουσική. Για να το πάω ένα βήμα παραπέρα: με ενοχλεί το ίδιο όταν βγαίνει πχ ο Καβάκος στην μεγάλη αίθουσα του Μεγάρου για ρεσιτάλ με έργα για βιολί και πιάνο. Είναι ακριβώς το ίδιο. Μας παίζουν έργα μουσικής δωματίου σε αίθουσα συμφωνικής μουσικής. Ο ήχος είναι εξίσου αλλοιωμένος. Και νομίζω ότι αν είναι μια φορά για τον Νταλάρα, είναι εκατό φορές για τον Καβάκο ασυγχώρητο, γιατί θα έπρεπε να το ξέρει πολύ καλύτερα. Ο Debussy έλεγε για τα πρελούντιά του ότι είναι κομμάτια για δυο χέρια και τέσσερα αφτιά. Και πράγματι με την εξαίρεση των "Πυροτεχνημάτων" που είναι πιο αβανταδόρικο κομμάτι, πρελούντια όπως "το κορίτσι με τα ξανθιά μαλλιά" ή οι "πατημασιές στο χιόνι" είναι μουσικές τόσο εξομολογητικές που είναι τελείως ακατάλληλες για να παίζονται ακόμα και σε μεσαίου μεγέθους αίθουσες. Είναι μουσικές για να μοιραστείς μαζί με φίλους. Αυτό δε σημαίνει ότι πρόκειται για κάτι λιγότερο από αριστουργήματα. Συμπληρώνω και ανακεφαλαιώνω τα παραπάνω:
Κάθε μουσική λοιπόν έχει το φυσικό της χώρο. Τί σημαίνει αυτό;
Κατ’ αρχήν δε σημαίνει ότι επειδή μια αίθουσα συναυλιών κλασσικής μουσικής είναι πιο επιβλητική (ως κτίριο) από ένα jazz club ότι η κλασσική μουσική είναι ανώτερη. Ισχύει πάντοτε η φράση του Χατζηδάκη που αναφέρει το post.

Αυτό που έχει σημασία είναι το τι μας συγκινεί. Μας συγκινεί ο Beethoven; μπράβο. Μας συγκινεί ο Ξενάκης; και πάλι μπράβο. Ο Τσιτσάνης; παρομοίως. Η χορευτική ηλεκτρονική μουσική; Εξαιρετικά! κτλ κτλ

Το να παρουσιάζονται όμως κλαρίνα και νταούλια σε αίθουσα συμφωνικής μουσικής, δείχνει άγνοια και έλλειψη σεβασμού για το αντικείμενο που παρουσιάζεται (και όχι για το δήθεν κύρος της αίθουσας), αφού παρουσιάζεται αλλοιωμένα και αλλοτριωμένα σε περιβάλλον που δεν έχει σχέση με ότι γέννησε αυτή τη μουσική.

Για να το πάω ένα βήμα παραπέρα: με ενοχλεί το ίδιο όταν βγαίνει πχ ο Καβάκος στην μεγάλη αίθουσα του Μεγάρου για ρεσιτάλ με έργα για βιολί και πιάνο. Είναι ακριβώς το ίδιο. Μας παίζουν έργα μουσικής δωματίου σε αίθουσα συμφωνικής μουσικής. Ο ήχος είναι εξίσου αλλοιωμένος. Και νομίζω ότι αν είναι μια φορά για τον Νταλάρα, είναι εκατό φορές για τον Καβάκο ασυγχώρητο, γιατί θα έπρεπε να το ξέρει πολύ καλύτερα.

Ο Debussy έλεγε για τα πρελούντιά του ότι είναι κομμάτια για δυο χέρια και τέσσερα αφτιά. Και πράγματι με την εξαίρεση των “Πυροτεχνημάτων” που είναι πιο αβανταδόρικο κομμάτι, πρελούντια όπως “το κορίτσι με τα ξανθιά μαλλιά” ή οι “πατημασιές στο χιόνι” είναι μουσικές τόσο εξομολογητικές που είναι τελείως ακατάλληλες για να παίζονται ακόμα και σε μεσαίου μεγέθους αίθουσες. Είναι μουσικές για να μοιραστείς μαζί με φίλους. Αυτό δε σημαίνει ότι πρόκειται για κάτι λιγότερο από αριστουργήματα.

]]> Από: wonderfully.unpredictable http://wonderfullyunpredictable.wordpress.com/2008/04/16/rempetiko/#comment-260 wonderfully.unpredictable Mon, 21 Apr 2008 15:49:32 +0000 http://wonderfullyunpredictable.wordpress.com/?p=119#comment-260 Kalhspera kai sygxwreste sas parakalw ta greeklish. Endiaferousa h syzhthsh pou piasate. Exw na syneisferw to e3hs. Sth synaulia pou pragmatopoihse o Ntalaras sto Megaro A8hnwn to Febrouario me 8ema to rempetiko yphrxe sto programma to e3hs: Μια παράσταση στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών αφιερωμένη αποκλειστικά στο ρεμπέτικο και μάλιστα με πρωτοβουλία του Γιώργου Νταλάρα, ενός κορυφαίου μουσικού και ερμηνευτή, αποτελεί καλλιτεχνικό συμβάν πολλαπλού ενδιαφέροντος. An e3airesoume to messaio meros ths periodou pou anaferete ston Ntalara, bgainei peripou to parakatw: Μια παράσταση στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών αφιερωμένη αποκλειστικά στο ρεμπέτικο... αποτελεί καλλιτεχνικό συμβάν πολλαπλού ενδιαφέροντος. Autou tou eidous to komplex einai pou adynatw na katanohsw. To rempetiko den pairnei a3ia apo tous xwrous pou ekteleitai, alla apo thn idia thn poiothta ths mousikhs tou. Dystyxws, auth h frash einai endeiktikh tou synolou town symplegmatwn pou katatrexoun osous asxolountai me auto to eidos ths mousikhs. Auth th stigmh de me endiaferei pws dhmiourgh8hkan - yparxoun arketoi logoi gia auto - alla to gegonos pws den yparxei kanena nohma na yfistantai. Apotelesma de tou symplegmatos katwterothtas einai auto pou egrapse o Ale3hs, pws o pasa enas 8elei na emfanistei sto Megaro gia na apokthsei kallitexnikh a3ia, thn opoia profanws den exei. Sto idio klima entassontai kai oles oi synaulies cross-over, pou o ka8enas leei ta tragoudia synodeia orxhstras. Pali 8ewrei pws exei apokthsei kyros, mia kai ton synodeuei orxhstra, alla, to xeirotero, to koino pou ton akouei nomizei pws agorase poiothta epeidh phge kai akouse symfwnikh orxhstra. Den eimai pouritanos, oute epidiwkw thn ka8arothta twn eidwn, endexomenws mia tetoiou typou diaskeuh na einai epityxhs kai mousika endiaferousa, omws de mou aresei ka8olou na yparxoun autou tou eidous oi proslhpseis, diamesou enos diastreblwtikou prismatos tou ti einai kai ti oxi poiotiko. Kai pali zhtw sygnwmh gia ta greeklish. Y/A Kalhspera kai sygxwreste sas parakalw ta greeklish.
Endiaferousa h syzhthsh pou piasate. Exw na syneisferw to e3hs. Sth synaulia pou pragmatopoihse o Ntalaras sto Megaro A8hnwn to Febrouario me 8ema to rempetiko yphrxe sto programma to e3hs:

Μια παράσταση στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών αφιερωμένη αποκλειστικά στο ρεμπέτικο και μάλιστα με πρωτοβουλία του Γιώργου Νταλάρα, ενός κορυφαίου μουσικού και ερμηνευτή, αποτελεί καλλιτεχνικό συμβάν πολλαπλού ενδιαφέροντος.

An e3airesoume to messaio meros ths periodou pou anaferete ston Ntalara, bgainei peripou to parakatw:

Μια παράσταση στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών αφιερωμένη αποκλειστικά στο ρεμπέτικο… αποτελεί καλλιτεχνικό συμβάν πολλαπλού ενδιαφέροντος.

Autou tou eidous to komplex einai pou adynatw na katanohsw. To rempetiko den pairnei a3ia apo tous xwrous pou ekteleitai, alla apo thn idia thn poiothta ths mousikhs tou. Dystyxws, auth h frash einai endeiktikh tou synolou town symplegmatwn pou katatrexoun osous asxolountai me auto to eidos ths mousikhs. Auth th stigmh de me endiaferei pws dhmiourgh8hkan – yparxoun arketoi logoi gia auto – alla to gegonos pws den yparxei kanena nohma na yfistantai.

Apotelesma de tou symplegmatos katwterothtas einai auto pou egrapse o Ale3hs, pws o pasa enas 8elei na emfanistei sto Megaro gia na apokthsei kallitexnikh a3ia, thn opoia profanws den exei. Sto idio klima entassontai kai oles oi synaulies cross-over, pou o ka8enas leei ta tragoudia synodeia orxhstras. Pali 8ewrei pws exei apokthsei kyros, mia kai ton synodeuei orxhstra, alla, to xeirotero, to koino pou ton akouei nomizei pws agorase poiothta epeidh phge kai akouse symfwnikh orxhstra. Den eimai pouritanos, oute epidiwkw thn ka8arothta twn eidwn, endexomenws mia tetoiou typou diaskeuh na einai epityxhs kai mousika endiaferousa, omws de mou aresei ka8olou na yparxoun autou tou eidous oi proslhpseis, diamesou enos diastreblwtikou prismatos tou ti einai kai ti oxi poiotiko.

Kai pali zhtw sygnwmh gia ta greeklish.

Y/A

]]> Από: al3xandr0s http://wonderfullyunpredictable.wordpress.com/2008/04/16/rempetiko/#comment-259 al3xandr0s Mon, 21 Apr 2008 11:38:01 +0000 http://wonderfullyunpredictable.wordpress.com/?p=119#comment-259 καλά, το άλλα "ήδη" μουσικής αξίζει που έγραψα παραπάνω αξίζει μεγάλο κράξιμο· περιμένω… καλά, το άλλα “ήδη” μουσικής αξίζει που έγραψα παραπάνω αξίζει μεγάλο κράξιμο· περιμένω…

]]> Από: al3xandr0s http://wonderfullyunpredictable.wordpress.com/2008/04/16/rempetiko/#comment-258 al3xandr0s Mon, 21 Apr 2008 11:33:50 +0000 http://wonderfullyunpredictable.wordpress.com/?p=119#comment-258 @ sister Νομίζω ότι συμφωνούμε αλλά θα το θέσω ως εξής (κι είναι κι αυτό κάτι που επισημαίνει το post): Η κλασσική μουσική δεν παίζεται στα Μέγαρα επειδή είναι σπουδαία. Παίζεται εκεί γιατί εκεί υπάρχουν οι συνθήκες για να παρουσιαστεί σωστά (από ακουστικής πλευράς). Το ρεμπέτικο ή άλλα ήδη μουσικής (παραδοσιακή, jazz κτλ) μέσα σε μια τέτοια αίθουσα ακούγονται παραμορφωμένα. Η λύσσα και η ψωνίλα διαφόρων τραγουδιστών (Μαρινέλες, Νταλάρες κτλ) να βγουν στο Μέγαρο, δείχνει απλά τα συμπλέγματά τους απέναντι στην κλασσική μουσική. Λες και μόνο αν βγουν στο Μέγαρο θα καταξιωθούν ως μουσικοί. Από την άλλη δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό γίνεται μια συναυλία που είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα γεμίσει την αίθουσα και θα φέρει κάποια έσοδα που αυτοί οι χώροι έχουν πραγματικά ανάγκη. Ως προς την αμφίεση προσωπικά μου είναι αδιάφορη: πριν λίγο καιρό έπαιξε στα Μέγαρα Θεσσαλονίκης και Αθήνας ο Μίσα Μάισκι, ο οποίος βγήκε φορώντας ένα ριγέ κίτρινο λαμέ σακάκι (στη Θεσσαλονίκη τουλάχιστον)· οι κυρίες με τις σκοτωμένες αλεπούδες στα σβέρκα -οι συνήθεις ύποπτοι του Μεγάρου- δεν το εγκρίνανε καθόλου. Η απορία μου είναι πάντα όταν τις βλέπω, αν πάνε εκεί για να ακούσουν (και αν ακούνε τι καταλαβαίνουν) ή για άλλους λόγους. @ sister
Νομίζω ότι συμφωνούμε αλλά θα το θέσω ως εξής (κι είναι κι αυτό κάτι που επισημαίνει το post): Η κλασσική μουσική δεν παίζεται στα Μέγαρα επειδή είναι σπουδαία. Παίζεται εκεί γιατί εκεί υπάρχουν οι συνθήκες για να παρουσιαστεί σωστά (από ακουστικής πλευράς). Το ρεμπέτικο ή άλλα ήδη μουσικής (παραδοσιακή, jazz κτλ) μέσα σε μια τέτοια αίθουσα ακούγονται παραμορφωμένα. Η λύσσα και η ψωνίλα διαφόρων τραγουδιστών (Μαρινέλες, Νταλάρες κτλ) να βγουν στο Μέγαρο, δείχνει απλά τα συμπλέγματά τους απέναντι στην κλασσική μουσική. Λες και μόνο αν βγουν στο Μέγαρο θα καταξιωθούν ως μουσικοί. Από την άλλη δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό γίνεται μια συναυλία που είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα γεμίσει την αίθουσα και θα φέρει κάποια έσοδα που αυτοί οι χώροι έχουν πραγματικά ανάγκη.
Ως προς την αμφίεση προσωπικά μου είναι αδιάφορη: πριν λίγο καιρό έπαιξε στα Μέγαρα Θεσσαλονίκης και Αθήνας ο Μίσα Μάισκι, ο οποίος βγήκε φορώντας ένα ριγέ κίτρινο λαμέ σακάκι (στη Θεσσαλονίκη τουλάχιστον)· οι κυρίες με τις σκοτωμένες αλεπούδες στα σβέρκα -οι συνήθεις ύποπτοι του Μεγάρου- δεν το εγκρίνανε καθόλου. Η απορία μου είναι πάντα όταν τις βλέπω, αν πάνε εκεί για να ακούσουν (και αν ακούνε τι καταλαβαίνουν) ή για άλλους λόγους.

]]> Από: sister http://wonderfullyunpredictable.wordpress.com/2008/04/16/rempetiko/#comment-257 sister Mon, 21 Apr 2008 10:54:23 +0000 http://wonderfullyunpredictable.wordpress.com/?p=119#comment-257 Εμένα τώρα αυτό το πράγμα δε μου άρεσε. Είμαι λίγο άτομο της παράδοσης: αν πάω στο μέγαρο μου αρέσει να δω τον τύπο με το κουστουμάκι του, καλοσιδερωμένο κατά προτίμηση και όταν πάω στο ροκ κλουμπ, γουστάρω να δω τον μαλλιά, άπλυτο κατά προτίμηση. Κατάλαβες τι εννοώ? ΥΓ. Περιμένω αντιρρήσεις από κπ Αλέξανδρο, κατά προτίμηση! Εμένα τώρα αυτό το πράγμα δε μου άρεσε. Είμαι λίγο άτομο της παράδοσης: αν πάω στο μέγαρο μου αρέσει να δω τον τύπο με το κουστουμάκι του, καλοσιδερωμένο κατά προτίμηση και όταν πάω στο ροκ κλουμπ, γουστάρω να δω τον μαλλιά, άπλυτο κατά προτίμηση. Κατάλαβες τι εννοώ?

ΥΓ. Περιμένω αντιρρήσεις από κπ Αλέξανδρο, κατά προτίμηση!

]]> Από: al3xandr0s http://wonderfullyunpredictable.wordpress.com/2008/04/16/rempetiko/#comment-256 al3xandr0s Wed, 16 Apr 2008 12:35:20 +0000 http://wonderfullyunpredictable.wordpress.com/?p=119#comment-256 φτου… (ίσως το καλύτερό κειμενό ΣΟΥ, ήθελα να γράψω) φτου…
(ίσως το καλύτερό κειμενό ΣΟΥ, ήθελα να γράψω)

]]>