Category Archives: Religion

Καλά Μιθρούγεννα

Για περισσότερες πληροφορίες εδώ και εδώ.

Disclaimer: Το video μου το υπέδειξε ο al3xandr0s

Advertisements

Το χειρότερο βιβλίο που (δεν) διάβασα ποτέ

41mvdluzal_ss500_3Αγαπημένοι μου συνοδοιπόροι στο δρόμο του Θεού (ή των Θεών),

επιτέλους με αυτό το βιβλίο μπορούμε να ξανακοιμηθούμε ήσυχοι τα βράδια. Οι εφιάλτες, η ανησυχία και οι αμφιβολίες που η ανίερη τριάδα των Dawkins, Harris και Hitchens προσπάθησε να ενσταλλάξει στις ψυχές μας συνάντησε τη ρομφαία της. Ο ευσεβής Vox Day με το βιβλίο του «Ο παράλογος άθεος» καταφέρνει τα τελειωτικά χτυπήματα σε αυτούς τους αποστόλους του σατανά, που ντυμένοι τον μανδύα της λογικής και της, φευ, ελεύθερης σκέψης – που όσοι πιστεύουν στον ένα και μοναδικό Θεό (ή Θεούς) γνωρίζουν πως δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα – προσπάθησαν ανεπιτυχώς να προσελκύσουν τους πιο ασθενείς στη σκέψη και ψυχή αδελφούς μας. Αλλά ο Πανάγαθος – ή οι Πανάγαθοι – φρόντισε για το πλήρωμά του και μας έστειλε αυτό το βιβλίο. 

Το πιο καταπληκτικό σε αυτό το βιβλίο είναι η καταγραφή ενός θαύματος που ο ίδιος ο ευσεβής Vox βίωσε και που αποτελεί ατράνταχτη απόδειξη της ύπαρξης του Θεού και της αληθείας του θεϊκού λόγου. Αντιγράφω από την σελίδα 256, δυστυχώς εις την αγγλικήν: Συνέχεια

Θρησκευτική ελευθερία εναντίον ελευθερίας του λόγου

(Το παρακάτω ποστ αποτελεί δημοσίευση δύο mail που ανταλλάχτηκαν ανάμεσα σε μένα και τον al3xandr0 και δημοσιεύονται μετά από την ευγενή άδεια του συντάκτη)

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Συνέχεια

Χωρισμός Κράτους – Εκκλησίας

Κυκλοφόρησε τις τελευταίες μέρες το παρακάτω σποτάκι από τη Φιλελεύθερη Συμμαχία για τον διαχωρισμό Κράτους – Εκκλησίας:

Συνέχεια

E. R. Dodds: Οι Έλληνες και το παράλογο ΙV – Επίλογος

faunos.jpg

Τα τρία τελευταία κεφάλαια του βιβλίου είναι καταπληκτικά, ειδικά αν κάποιος δεν έχει τις γνώσεις που εγώ δεν είχα πριν να διαβάσω το βιβλίο. Εκεί σκιαγραφείται η άνοδος και η σημασία του ελληνικού ορθολογισμού, αυτό που ο ελληνικός ορθολογισμός κόμισε στην ανθρώπινη εξέλιξη, το ιδιαίτερο εκείνο στοιχείο που, όπως γράφει ο Ελύτης, «γενικά, θεωρούμε σαν ελληνικό θαύμα» – μαζί όμως με αυτό και οι αιτίες που οδήγησαν στην ‘…χρεοκοπία του’. «Πράγματι είναι την εποχή αυτή που η υπόληψη των Ελλήνων για το ανθρώπινο Λογικό εκφράζεται με την μεγαλύτερη εμπιστοσύνη… η θεότητα έχει πάψει να είναι συνώνυμη με την αυθαίρετη Δύναμη κι έχει γίνει, αντίθετα η ενσάρκωση ενός λογικού ιδανικού… Ο Ζήνωνας, βέβαια διεκήρυττε ότι οι ναοί είναι περιττοί – ο αλήθινος ναός του Θεού είναι το ανθρώπινο πνεύμα… δεν υπάρχει καμιά ‘άλογη ψυχή’ που να μπορεί να συναγωνισθεί το λογικό: τα λεγόμενα πάθη είναι απλά σφάλματα της κρίσης, ή νοσηρές διαταραχές που προέρχονται από σφάλματα της κρίσης. Διορθώστε το σφάλμα και η διαταραχή θα σταματήσει αυτόματα, αφήνοντας έτσι το πνεύμα ασυγκίνητο από χαρά ή λύπη, αδιατάρακτο από ελπίδα ή φόβο, ‘απαθές, ανάλγητο, τέλειο’… θα πρέπει να απορρίψουμε, λέει ο Αριστοτέλης, τον παλαιό κανόνα της ζωής που συνιστά ταπεινότητα και προτρέπει τον άνθρωπο να σκέφτεται με μέτρα ανθρώπινα· επειδή ο άνθρωπος έχει μέσα του κάτι θείο, το πνεύμα, και όσο χρόνο μπορεί να ζει σ’ αυτό το επίπεδο της εμπειρίας, πρέπει να ζει σαν να μην ήταν θνητός… Για τον φιλόσοφο, το ουσιαστικό μέρος της θρησκείας […] βρισκόταν […] σε ένα σιωπηλό σταχασμό του θείου και στη βαθιά κατανόηση της συγγένειας το ανθρώπου με αυτό…» Στο σημείο αυτό θα ήθελα να κάνω μερικές παρατηρήσεις.

Συνέχεια

E. R. Dodds: Οι Έλληνες και το παράλογο ΙIΙ – Τα αγαθά της μανίας (συνέχεια)

kouros.jpg

«…

Ακόμη και αυτό που ζητούσε ο Πίνδαρος από τις Μούσες ήταν πάλι η αλήθεια. ‘Μάντευε, Μούσα,’ λέει, ‘και εγώ θα γίνω ο εκφωνητής (προφατεύσω)’. Οι λέξεις που χρησιμοποιεί είναι οι τεχνικοί όροι των Δελφών· η παλαιά αναλογία ανάμεσα στην ποίηση και στη μαντεία υπονοείται εδώ. Αλλά παρατηρήστε πως αυτός που παίζει το ρόλο της Πυθίας δεν είναι ο ποιητής αλλά η Μούσα. Ο ποιητής δε ζητά να ‘δαιμονισθεί’ ο ίδιος, αλλά μόνο να ενεργήσει ως ερμηνευτής της εκστασιασμένης Μούσας. Κι αυτό φαίνεται πως είναι η αρχική σχέση. Η επική παράδοση παρουσιάζει τον ποιητή να παίρνει μία γνώση αφύσικη από τις Μούσες, αλλά όχι να πέφτει σε έκσταση ή να κατέχεται δαιμονικά απ’ αυτές.

Συνέχεια

Letter to a Christian Nation

Διάβασα πριν από λίγες μέρες, έπειτα από προτροπή φίλου, το τελευταίο βιβλίο του Sam Harris Letter to a Christian Nation. O Sam Harris έχει αναδειχθεί τα τελευταία χρόνια, μαζί με τον Richard Dawkins, συγγραφέα του βιβλίου The God Delusion, σε έναν από τους πιο επιφανείς επικριτές όχι μόνο του θρησκευτικού φονταμενταλισμού που ήκμασε την περασμένη δεκαετία στις ΗΠΑ, αλλά και του φαινομένου της θρησκείας γενικότερα. Ο Harris απευθύνεται στους συμπατριώτες του, λαμβάνοντας υπόψη τα κοινωνικά δεδομένα των ΗΠΑ, όμως οι σκέψεις και τα συμπεράσματα που διατυπώνει έχουν γενικότερο ενδιαφέρον. Όπως γράφει ο ίδιος στο Εισαγωγικό Σημείωμα: » In Letter to a Christian Nation, I have set out to demolish the intellectual and moral pretensions of Christianity in its most commited forms» και ομολογώ πως τα καταφέρνει μια χαρά. Προσωπικά, το στοιχείο που απόλαυσα περισσότερο ήταν η αποκάλυψη της υποκρισίας, της διαστρέβλωσης αλλά και των κινδύνων που εγκυμονεί η χρήση της ρητορείας του πολιτικώς ορθού λόγου. Τόσο η Επίστολη…, όσο και το πρώτο του βιβλίο, The End of Faith, θα εκδοθούν στα ελληνικά από τις εκδόσεις Κέδρος και Ενάλιος αντίστοιχα. Όσοι βέβαια επείγεστε, μπορείτε να τα παραγγείλετε από κάποιο διαδικτυακό βιβλιοπωλείο. Περαιτέρω πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην προσωπική ιστοσελίδα του Harris ή διαβάστε αυτήν την πολλή ενδιαφέρουσα συνέντευξη.