Tag Archives: Εξάρχεια

«Εμείς έχουμε ιστορία»

Συζητούσα με μια φίλη μου και της εξηγούσα με πόση ειρωνεία μας αντιμετωπίζουν τα διεθνή μέσα ενημέρωσης και γιατί έχουν δίκιο – περισσότερα πάνω σ’ αυτό σε επόμενη ανάρτηση – για να εισπράξω την απάντηση πως μας συμπεριφέρονται έτσι γιατί «ζηλεύουν την ιστορία μας». Μου κάνει εντύπωση πώς είναι δυνατόν να επιζεί μία τόσο προφανώς γελοία άποψη. Η απάντηση είναι απλή: γιατί εξυπηρετεί τη διατήρηση της αφασίας μας. Αν κάποιος λαός έχει ή όχι ιστορία δεν του λύνει τα προβλήματα της επιβίωσης και σίγουρα κανείς δεν κερδίζει το σεβασμό επειδή έχει ιστορία και μόνο. Χρειάζεται να έχει παρόν και στην Ελλάδα δεν έχουμε. Και αν έχουμε ιστορία, μόνο να ντρεπόμαστε μας αξίζει όταν συγκρινόμαστε με τους προγόνους. Όπως έλεγε ο Ραφαηλίδης στους Λαούς των Βαλκανίων, το μόνο που σου δίνει το ένδοξο παρελθόν είναι περισσότερες πιθανότητες για δάνεια. Το ότι μας ζηλεύουν για την ιστορία μας ανήκει στην πλειάδα των εθνικών μύθων που χρησιμοποιούμε για να μην αντιμετωπίζουμε κατάματα την πραγματικότητα. Και φαίνεται, έτσι όπως έχει παρεκτραπεί η συζήτηση για τα επεισόδια, θα συνεχίσουμε να ζούμε στην κοσμάρα μας.

Συνέχεια

Advertisements

Κοινός νους

[Ο Διαφωτισμός] πρόκειται για την ενηλικίωση του ανθρώπου

με την έξοδο από την ανωριμότητα και την είσοδό του στην ωριμότητα,

διαδρομή που συντελείται με την προσωπική και δημόσια ευθύνη του καθενός.

Ιμάνουελ Καντ


Ο κοινός νους δεν απαντάται τόσο κοινώς, όσο κοινώς νομίζεται.

Χαρίλαος Τρικούπης

 

Στην Ελλάδα έχουμε χάσει προ πολλού τη συναίνεση ως προς τις αρχές συγκρότησης ενός σύγχρονου κράτος. Αλλιώς δεν εξηγείται πώς διάφοροι πολιτικοί αρχηγοί δηλώνουν ανερυθρίαστα διάφορα φαιδρά, που καταργούν το κράτος δικαίου και τις βασικές έννοιες μιας ευνομούμενης πολιτείας. Φαίνεται όμως πως σαν κοινωνία πρέπει ακόμη να συμφωνήσουμε σε ορισμένα πράγματα, όπως για παράδειγμα αν είναι κάποιος υπεύθυνος για τις πράξεις του ή όχι. Αν επιθυμούμε να εφαρμόζονται οι νόμοι ή όχι. Αν θέλουμε να υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι να επιβλέπουν την εφαρμογή των νόμων ή να τα βρίσκουμε μεταξύ μας, όπως νομίζει ο καθένας καλύτερα. Ή ακόμη βασικότερα, αν επιθυμούμε να υπάρχουν νόμοι ή όχι. Κρίνοντας πάντως από τον ορισμό του Καντ παραπάνω και το υποχρεωτικό επίπεδο διεξαγωγής της συζήτησης, συμπεραίνουμε πως έχουμε κολλήσει ως κοινωνία σε ένα στάδιο προενηλικίωσης πολύ καιρό τώρα. Και εδώ βέβαια έρχεται η κλασική αντίδραση του κάθε ανώριμου ανθρώπου, που η ιδέα που έχει ο ίδιος για τον εαυτό του δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Τόσο χειρότερο για την πραγματικότητα. Ούτε να μας φτύσουνε δεν αξίζουμε.  

Update: Με αφορμή το κείμενο μου ο Averell κατέγραψε τις σκέψεις του και αναπτύχθηκε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση στο blog που διατηρεί με τους αδερφούς του.

Εις μνήμην

 

Έχω ακούσει πολλές βλακείες σχετικά με τα επεισόδια της περασμένης εβδομάδας. Παρακολούθησα αρκετά τα ξένα κανάλια, αλλά κι αυτά ενέταξαν το όλο σκηνικό στη δεδομένη ιδέα που έχουν για την Ελλάδα. Παρακάτω θα προσπαθήσουμε να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους:

Συνέχεια