Tag Archives: Φαντασιώσεις

«Εμείς έχουμε ιστορία»

Συζητούσα με μια φίλη μου και της εξηγούσα με πόση ειρωνεία μας αντιμετωπίζουν τα διεθνή μέσα ενημέρωσης και γιατί έχουν δίκιο – περισσότερα πάνω σ’ αυτό σε επόμενη ανάρτηση – για να εισπράξω την απάντηση πως μας συμπεριφέρονται έτσι γιατί «ζηλεύουν την ιστορία μας». Μου κάνει εντύπωση πώς είναι δυνατόν να επιζεί μία τόσο προφανώς γελοία άποψη. Η απάντηση είναι απλή: γιατί εξυπηρετεί τη διατήρηση της αφασίας μας. Αν κάποιος λαός έχει ή όχι ιστορία δεν του λύνει τα προβλήματα της επιβίωσης και σίγουρα κανείς δεν κερδίζει το σεβασμό επειδή έχει ιστορία και μόνο. Χρειάζεται να έχει παρόν και στην Ελλάδα δεν έχουμε. Και αν έχουμε ιστορία, μόνο να ντρεπόμαστε μας αξίζει όταν συγκρινόμαστε με τους προγόνους. Όπως έλεγε ο Ραφαηλίδης στους Λαούς των Βαλκανίων, το μόνο που σου δίνει το ένδοξο παρελθόν είναι περισσότερες πιθανότητες για δάνεια. Το ότι μας ζηλεύουν για την ιστορία μας ανήκει στην πλειάδα των εθνικών μύθων που χρησιμοποιούμε για να μην αντιμετωπίζουμε κατάματα την πραγματικότητα. Και φαίνεται, έτσι όπως έχει παρεκτραπεί η συζήτηση για τα επεισόδια, θα συνεχίσουμε να ζούμε στην κοσμάρα μας.

Συνέχεια

Advertisements

Εικόνα

Όταν άνοιξα τον τάφο μου δεν περίμενα πως θα με ρουφούσε μέσα. Περιδινήθηκα για ώρα. Ήμουν σίγουρος πως ήμουν ακίνητος όμως οι εγκεφαλικές συνάψεις βεβαίωναν το νευρικό μου σύστημα πως αιωρούμην στροβιλιζόμενος. Το δωμάτιο ήταν σκοτεινό. Δεξιά ένα μεταλλικό κρεβάτι με μένα να κείτομαι νεκρός πάνω του. Είδα το πρόσωπό μου ρουφηγμένο. Πάνω στο ξύλινο τραπέζι τρεμόπαιζε το φως ενός κεριού. Δίπλα του ξεχώρισα τη νεκροκεφαλή μου. Την πήρα στα χέρια μου και τη σήκωσα μπροστά στα μάτια μου. Άνοιξε το στόμα της και άρχισε να με τρώει. Άκουγα στο κεφάλι μου και ένιωθα στο σώμα τον ήχο της τροφής που ήμουν.